The Fast & the Furious

Dit weekend ging niet alleen de finale van de koniging Elisabeth wedstrijd van start er was ook dit ander gebeuren op hoog niveau : Het 1e Tuning Treffen Leefdaal.

Vanuit alle windstreken kwamen de Needed for Speed, de Chroomliefhebbers en andere Ridders van de 4-vaksbaan naar de Voervallei afgezakt.

Eén van hen was Wiking Warre.

De jonge deelnemer baarde heel wat opzien met zijn uitgebouwde Pericles Cabrio. Deze Lowrider met 4 wielaandrijving en gechromeerde stangen was du-jamais-vu.

Ja hier hadden de verzamelde Jonnhy's weinig verhaal tegen. Eentje probeerde nog indruk te maken met zijn geluidsinstallatie, maar hierop trok Warre zijn Woeffer open. Het enige dat men daarop nog hoorde was een respectvol stilzwijgen en onderdrukte Jaloezie.

Hedde Gei Nitro-injectie voor extra Boost en rapper te kunnen optrekken ? Vroeg nog een overmoedig iemand. Warre repliceerde dat hij zwoer bij een gasmengsel vooral bestaande uit Methaangas, Koolzuurgas en fikse hoeveelheid SO2 en liet het hierop knallen. Zijn uitdager trok vervolgens bleek weg en ging uithuilen bij zijn mama.

Weeral een prachtige overwinning van onze superheld ! Vroooaaam !!!

Roodtruitje

Er was eens een meisje, iedereen noemde haar Roodtruitje. Waarom weet ik eigenlijk niet. Die middag kwam de kuisvrouw langs, dus werd Roodtruitje het huis uitgezet. Roodtruitje kon nergens terecht en was zeer bedroefd. Er was alleen Mammie nog maar die woonde aan de andere kant van Bertem Bos. Roodtruitje pakte een mandje ( op wielen ) en stak daar in al wat haar het dierbaarst was en toog op weg.

De tocht was lang. Het bos groot en onbekend terrein voor Roodtruitje. Ze hoorde continu vreemde geluiden en hoopte dat ze de boze Wolf niet zou tegenkomen. Nu is Warre ( want die lag zoals de aandachtige lezer allicht kan raden in haar mandje ) een stoere jongen maar tegen zo'n boze wolf is hij waarschijnlijk nog niet opgewassen. Gelukkig jagen wolven enkel 's nachts dus Roodtruitje moest er enkel voor waken voor het donker in Leefdaal te zijn. Nu weet iedereen dat men makkelijk verdwaalt in een donker bos. Maar niet roodtruitje. O, nee. Dankzij haar draagbare GPS vond Roodtruitje feilloos de weg door het donkere woud en was tot Warre's grote tevredenheid net op tijd voor het eten in Leefdaal.

Flair Helpdesk

Liefste Flair-redactie,

Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn stijl-probleem want ik zie het niet meer zitten.

Ik ben W. uit H. intussen al drie maanden oud. Aangezien ik nog niet volledig kan omrollen en omdat het volgens Kind & Gezin veiliger is legt mijn mama mij altijd te slapen op mijn rug. Op zich is dat natuurlijk geen probleem maar ik heb nogal levendige dromen en blijf dan ook moeilijk stilliggen. Probleem bij dit laatste is dat door het woelen mijn haar nogal raar gaat staan

Het lijkt wel of er plaatselijk 1000 volt door mijn hoofdhuid is gegaan. Met geen stokken krijg ik deze weerbarstige borstel omlaag. Ik heb reeds alles geprobeerd : De stijltang van mama, Brylcréme van nonkel Michiel,... werkelijk niks helpt. Zoals gezegd ben ik ten einde raad en bovendien moet ik zaterdag naar een trouwfeest. Kunnen jullie mij helpen ?

Een wanhopig visje

Het gezin van Paemel

Vrij naar Cyriel Buysse

Vlaanderen 100 jaar geleden :

Boer Warre: Amerika, Amerika. Het zot in de kop gekregen, ja ?

Is d'r hier geen werk genoeg mischien. Ne schone pelous komt er niet vanzelf, of wat peinst ge ?

Heel mijn leven wroet ik al, met mijn eigen handen,... wroeten en maar blijven wroeten om niet te moeten creperen akkerdjei !

Nooit van niemand nie verdomse kompasse gehad, en nu dat ge me eindelijk zou kunnen helpen, muizt ge d' er allemaal vanonder

Zoon : Pa ?

Boer Warre schupt zwijgend verder.

Zoon : Pa, 'k zen d'er dan mee weg.

Boer Warre schupt zwijgend door.

Boer Warre ( zonder opkijken ) : Als ge onze Cois ziet ginderachter in Amerika,... Doet 'm dan de groeten

Warre off road

Gisteren introduceerde Warre in Overijse zijn nieuwe exploot dat de komende jaren ongetwijfeld een hoge vlucht zal nemen in de vrijetijdsbesteding

Het Mountain Buggiën.

Benodigdheden: een BTT (Buggie Tout Terrain) en een niet gemotoriseerde aandrijving op maximaal twee benen (in onderhavig geval was dit de genaamde papa).

De start vond plaats in de tuin van de humanist Justius Lipsius te Overijse.

Aan de startlijn kreeg Warre nog de laatste instructies van zijn persoonlijke verzorgster en trainster. Klokslag 14 uur vertrokken we dan voor een onbekend aantal kilometers langs het Justius Lipsius pad.

Warre: "Het was een zwaar parcours langs kasseien en de vermaarde holle wegen. Je werd omzeggens helemaal door elkaar geschud. Parijs Roubaix is er niks bij. Heel moeilijk om te slapen, in die omstandigheden. Maar ik heb karakter en heb dus doorgezet."

Eens boven werden we getrakteerd op prachtige vergezichten.
Na 3 uur afzien stonden we moe maar voldaan opnieuw in het centrum van Overijse, waar we ons konden verfrissen en laven in café de MET. Dit had ik wel even verdiend

Some guys have all the luck !

Dimi: Baby-massage? Ha !


"In onze tijd bestond dat allemaal niet. Als je het mij vraagt, eerder iets voor Sissies. Welke echte vent wil nu volledig ingesmeerd worden met welriekende balsem en oliën? Ik zou me eerlijk gezegd doodschamen!"

"En dan ondertussen nog gestreeld en gekneed worden door de sensuele handen van mama. En dat naakt gedoe vind ik er al helemaal over. Pfoeh !"

Warre : "Mama, waarom ziet papa zo groen ?"

Bejing 2008

Aangezien ver-kakken ( zie post 7 maa 07 ) alsnog geen olympische discipline is, en we toch graag naar Peking zouden gaan, is onze atleet zich aan het omscholen naar een andere sporttak.

Namelijk Het rammelaarslingeren vanuit relax.

Niet makkelijk. Deze variant op het hamerslingeren vereist immers niet alleen een uitstekende hand-oog coördinatie en een sterke arm. Men kan best ook onderlegd zijn in de beginselen der aerodynamica en hogere wiskunde, zodat men de ideale hoek kan berekenen, gegeven de windsnelheid waarbij men de rammelaar dient weg te katapulteren.

Warre beschrijft: "Voor de eigenlijke worp is er altijd dat moment van opperste concentratie, waarna we het punt fixeren in de verte waar ons projectiel zijn zenith zal bereiken. Met een schreeuw waar zelfs Kim Clijsters stil zou van worden wordt het projectiel dan gelanceerd. Nadien roepen we onze assistent tot de orde om het projectiel te gaan recupereren zodat we verder kunnen oefenen. Geen tijd te verliezen, namelijk. Het olympisch jaar nadert met rasse schreden. "

Voorlopige bestprestatie : 2m88